biomassa

Tegenwoordig mag biomassa zich in, een steeds toenemender mate, op belangstelling verheugen. Dit is grotendeels te danken aan de toename van de belangstelling voor het milieu evenals het besef dat de fossiele brandstoffen langzaam opraken. Verbranden van biomassa is verder een CO2 neutraal proces.

Het drooggewicht van organismen of delen ervan wordt de biomassa genoemd. Dit geldt voor zowel plantaardig als voor dierlijk materiaal. Onder biomassa worden verder producten gerekend die gewonnen zijn uit dierlijk of plantaardig (rest)materiaal. Hiermee worden onder andere koolzaadolie, palmolie of dierlijke vetten bedoeld. Deze producten zijn meestal geproduceerd ten behoeve van het opwekken van energie of als biobrandstof.

Biomassa wordt ook wel gedefinieerd als Het biologisch Afbreekbaar deel van producten, afvalstoffen en residuen van landbouw (inclusief dierlijke en plantaardige stoffen), bosbouw en aanverwante bedrijfstakken maar ook het biologisch afbreekbaar deel van industrieel en huishoudelijk afval. De term biomassa is vooral bekend geworden nadat bekend werd dat er elektriciteit mee kan worden opgewekt.

Biomassa kan in verschillende vormen worden verbrand om zo energie op te wekken. Zo kan men biomassa als dood plantmateriaal gebruiken maar ook in de vorm van dood hout. Vooral in ontwikkelingslanden wordt meestal hout gebruikt om bijvoorbeeld een kookvuur te maken. Op kleine schaal wordt in de westerse wereld biomassa gebruikt voor het opwekken van groene stroom. Voor dit doel kan er ook niet gescheiden papier worden verbrand. Groente-fruit-en-tuinafval (gft-afval) is hiervoor weer minder geschikt omdat het energierendement erg laag is. Gft-afval mag namelijk beschouwt worden als een vorm van natte biomassa.