zonnecollector

Met behulp van een zonnecollector wordt zonlicht om gezet in warmte. Een zonnecollector is een vorm van zogenaamde groene energie op basis van zonne-energie. Fotovoltaïsche systemen maken gebruik van de elektromagnetische eigenschappen van zonnecellen. Dit doet de zonnecollector niet. De warmte die met behulp van de zonnecollector verzameld wordt, kan direct ingezet worden om een object te verhitten.

De werking van een zonnecollector is vrij simpel. De buizen van de zonnecollector worden warm door het zonlicht. Vervolgens wordt er een vloeistof door de buizen gevoerd, in de meeste gevallen water, welke de warmte van de metalen buizen opnemen. De buizen worden hierdoor weer koud en kunnen weer opnieuw opgewarmd worden, de vloeistof is opgewarmd.

In principe kan je een zonnecollector zonder vergunning aan je huis bouwen. De zonnecollector of het zonnepaneel moet echter wel op of aan een bouwwerk worden geplaatst. De zonnecollector moet als doel hebben het voorzien van warmte of energie van het bouwwerk waarop of waaraan het geplaatst is. Je mag dus geen zonnecollector bouwen met als doel een vakantiehuisje 500 meter verder op te verwarmen.

Een zonnecollector moet op een strategische plek geplaatst worden, waar het dus de meeste zon kan vangen. Ideaal gezien wordt de zonnecollector geplaatst op een schuin of hellend dak met een ideale hoek van 45 graden. De zonnecollector is naar het zuiden gericht, omdat daar de meeste zon komt.

Er zijn verschillende soorten zonnecollectors:
• Vlakke plaat collector
• (on)Diepe zonnevijver
• Cilindrische reflector
• Parabolische trog
De vlakke-plaat collector wordt het meest gebruikt.